در نهانخانه جانم گل یاد تو درخشید باغ صد خاطره خندید عطر صد خاطره پیچید یادم آمد که شبی با هم ازآن کوچه گذشتیم پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم آسمان صاف و شب آرام بخت خندان و زمان رام خوشه ماه فروریخته در آب… سلام ... به نام مهربون مهربونا روم نمیشه سلام کنم اما...سلام مهساجون سلام نسیب جون. میدونم حالتون خوبه خداروشکر از تک زنگای شبانه فهمیدم. خداروشکر همیشه خوش باشید و خندان و موفق. منم خوبم شکر... یکم حرف تکراری اما صادقانه بزنم؟ منم دلم براتون تنگ شده... شرمندتونم حتی آدرس وبو یادم رفته بود! خب چه خبرا؟ مثل اینکه نیستید؟ خب آره دیگه دانشگاهید..

سلام دوستام

خوبید؟

مثل همیشه نیستید..

کاش اینجا بودید..

واسم دعا کنید..

تو راست میگی..

دیگه دارم مزخرف میگم!

این روزا نوشتن واسم سخت شده اونم نوشتن بهترین روزای زندگیم روزایی که بدون دغدغه سپری میشدن روزایی که این قدر میخندیدیم که آدمای اطرافمون هاج و واج به ماسه تا نگاه می کردن فکر می کردند یکم کم داریم خوب حقم داشتن که چنین فکری کنن اون روزا ما به درز دیوار هم می خندیدیم وفقط دنبال باهم خندیدن بودیم و روزامونا سپری میکردیم چه تو هنرستان چه تو علوی از شیطونی و بازیگوشی به سه تفنگدار معروف شده بودیم یادش بخیر یاد لقمه های ملیح که با یه دونه نان کامل بربری بود بخیر،یاد گوشی آوردن نسیب بخیر(ملیح یادته چقدر من و تو از صدای کشوی موبایل نسیب خوشمون میومد هی